Przebaczyć, czyli nie pozwolić złu na ostatnie słowo

Przebaczenie nie jest zapomnieniem. Nie oznacza także, że wszystko wróci do dawnego porządku, a człowiek, który nas skrzywdził, znów stanie się naszym przyjacielem. Nie musi nawet oznaczać końca cierpienia. Czym więc właściwie jest? Odpowiedź, jaką daje chrześcijaństwo, okazuje się znacznie bardziej wymagająca, ale też bardziej realistyczna, niż mogłoby się wydawać. Czy przebaczyć to znaczy zapomnieć? Oczywiście nie. Pamięć nie podlega przecież naszej woli. Nie możemy na rozkaz usunąć z niej wydarzenia, które było dla nas bolesne. A im poważniejsza krzywda, tym trudniej o niej zapomnieć. Może więc przebaczenie oznacza rezygnację z zemsty? Zapewne tak, ale to chyba jeszcze nie wszystko. Można przecież powstrzymać się od odwetu, a jednocześnie przez całe lata pielęgnować w sobie urazę, cieszyć się z nieszczęść krzywdziciela i życzyć mu jak najgorzej. Może wobec tego przebaczyć znaczy żyć tak, jakby nic się nie stało? I to nie jest możliwe. Krzywda bywa wydarzeniem, które zmienia życie nieodwracalnie. Człowiek zdradzony nie stanie się już człowiekiem, którego nigdy nie zdradzono. Przeczytaj więcej The post Przebaczyć, czyli nie pozwolić złu na ostatnie słowo first appeared on Aleteia Polska.